Αντόνιο Βιβάλντι – Σταθμοί Ζωής

Μία επιστολή του Βιβάλντι με ημερομηνία 26 Δεκεμβρίου 1736. Ο συνθέτης περιγράφει την όπερα την οποία επεξεργάζεται και την πηγή της έμπνευσής του.

Ο Αντόνιο Βιβάλντι υπήρξε μία από τις πιο παραγωγικές και αντιφατικές μορφές του Μπαρόκ. Ιερωμένος και ταυτόχρονα θεατρικός δημιουργός, παιδαγωγός και επιχειρηματίας της μουσικής, κινήθηκε ανάμεσα στη Βενετία, τις ιταλικές σκηνές και τις ευρωπαϊκές αυλές. Η φήμη του γνώρισε θεαματική άνοδο, εξίσου θεαματική πτώση και, αιώνες αργότερα, εντυπωσιακή αναβίωση.

1678

Γεννιέται στις 4 Μαρτίου στη Βενετία, σε πόλη που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μουσικά κέντρα της Ευρώπης.

1692

Αρχίζει την εκπαίδευσή του ως κληρικός, συνδυάζοντας από νωρίς τη θρησκευτική ιδιότητα με τη μουσική του δραστηριότητα.

1703

Χειροτονείται ιερέας και διορίζεται δάσκαλος βιολιού στο Ospedale della Pietà, ίδρυμα που θα αποτελέσει τον βασικό πυρήνα της δημιουργικής του ζωής.

1705

Εκδίδονται οι Σονάτες για Τρίο, έργο 1, η πρώτη του επίσημη δημοσίευση, που τον καθιστά γνωστό πέρα από τα όρια της Βενετίας.

1711

Εκδίδεται ο Αρμονικός Οίστρος (L’estro armonico), συλλογή κοντσέρτων που γνωρίζει πανευρωπαϊκή απήχηση και επηρεάζει ακόμη και τον Μπαχ.

1713

Συνθέτει την πρώτη του όπερα, Ottone in Villa, εγκαινιάζοντας μια μακρά και εντατική σχέση με το λυρικό θέατρο.

1716

Ορίζεται Μουσικός Διευθυντής του Ospedale della Pietà, επιβεβαιώνοντας τη θέση του ως κορυφαίου δημιουργού και παιδαγωγού.

1725

Εκδίδεται το έργο 8, που περιλαμβάνει τις Τέσσερις Εποχές, κύκλο κοντσέρτων όπου η περιγραφική διάσταση της μουσικής αποκτά πρωτοφανή ζωντάνια.

1737

Του απαγορεύεται η είσοδος στη Φεράρα, γεγονός που πλήττει το κύρος του· η φήμη του αρχίζει σταδιακά να φθίνει.

1741

Μεταβαίνει στην Αυστρία ελπίζοντας σε νέες παραγγελίες, όμως πεθαίνει στις 28 Ιουλίου στη Βιέννη, σχεδόν λησμονημένος.

_____________________________

• Ο Βιβάλντι συνέθετε κατά μέσο όρο δύο όπερες ετησίως από το 1713 έως το 1739, γεγονός που αποκαλύπτει τον εντυπωσιακό ρυθμό παραγωγής του. Το 1926, η ανακάλυψη χειρογράφων του σε μοναστήρι του Μοφεράτο — και αργότερα νέων έργων στο Μάντσεστερ το 1973 — ανέτρεψε την εικόνα ενός σχεδόν ξεχασμένου συνθέτη. 

• Η επιλογή του να πουλά μελλοντικές συνθέσεις απευθείας σε ιδιώτες, αντί σε εκδότες, φωτίζει και την εύθραυστη κατάσταση των πνευματικών δικαιωμάτων στην εποχή του.

________________________________