Ανάμεσα στη μνήμη της Ρωσίας και την εμπειρία της Δύσης, ο Σεργκέι Προκόφιεφ διαμόρφωσε μια μουσική γλώσσα όπου η αιχμηρή νεωτερικότητα συνυπάρχει με τον λυρισμό, την ειρωνεία και μια επίμονη ανάγκη για καθαρότητα. Ο Σεργκέι Προκόφιεφ (1891–1953) υπήρξε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και πολυσχιδείς φωνές της μουσικής του 20ού αιώνα. Συνθέτης, πιανίστας και αρχιμουσικός, εμφανίστηκε στη ρωσική μουσική σκηνή ως ένα ανήσυχο νέο ταλέντο που αμφισβητούσε τις συμβάσεις με αιχμηρούς ρυθμούς, τολμηρές αρμονίες, κινητική ενέργεια και ένα ιδιαίτερο σαρκαστικό χιούμορ. Παράλληλα, όμως, η μουσική του διέθετε από νωρίς μια ισχυρή λυρική πλευρά, η οποία στα ώριμα έργα του απέκτησε ολοένα μεγαλύτερο βάθος. Η ζωή του εκτυλίχθηκε ανάμεσα στη Ρωσία, την Ευρώπη και την Αμερική, πριν καταλήξει στη δύσκολη πραγματικότητα της σταλινικής Σοβιετικής Ένωσης. Από την Κλασική Συμφωνία και το Τρίτο Κοντσέρτο για Πιάνο έως το Ρωμαίος και Ιουλιέτα , τον Πέτρο και τον Λύκο και την Πέμπτη Συμφωνία , ο Προκόφιεφ...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές