Φρεντερίκ Σοπέν - Βαλς, έργο 70

Την εποχή του Σοπέν, η σύνθεση ενός "βαλς κοντσέρτου" δεν ήταν καινούρια - συνθέτες όπως ο Μότσαρτ είχαν συμβάλει στη διαμόρφωση της συγκεκριμένης φόρμας. Ωστόσο, τα στοιχεία, τα οποία εισήγαγε ο Σοπέν ήταν καινούρια. Μετέτρεψε το βαλς σε ένα μουσικό είδος εξαίρετης λεπτότητας κι ευγένειας, όπου κυριαρχούσε το πιάνο. Ο συνθέτης ήταν ακόμη έφηβος όταν συνέθεσε το πρώτο του έργο με αυτή τη μορφή και συνέχισε να συνθέτει βαλς σχεδόν έως το τέλος της ζωής του.

Βαλς σε Σολ ύφεση Μείζονα, Έργο 70, αρ.1

Στο βαλς αυτό η μελωδία σφύζει από ζωντάνια. Στη συνέχεια παρουσιάζεται μια αργή ονειροπόλα μουσική ιδέα και ο ρυθμός αλλάζει απότομα. Η νέα όμως διάθεση δε διαρκεί για πολύ. Η πρώτη μελωδία επιστρέφει, τώρα πια σαν μια coda, ολοκληρώνοντας το έργο γαλήνια.

Βαλς σε Φα ελάσσονα, Έργο 70, αρ.2

Αν και το βαλς αυτό είναι ιδιαίτερα ζωηρό, η επικρατούσα διάθεση είναι μελαγχολική. Οι δύο μελωδίες πάνω στις οποίες βασίζεται το έργο είναι η πρώτη σε ελάσσονα τονικότητα και η δεύτερη σε μείζονα και ερμηνεύονται δύο φορές. Το βαλς ολοκληρώνεται ήρεμα σε μείζονα τονικότητα.

Βαλς σε Ρε ύφεση Μείζονα, Έργο 70, αρ.3

Σε αυτό το έργο του Σοπέν η εκφραστική μελωδία δεν παρουσιάζει ξαφνικές αντιθέσεις - ο ρυθμός παραμένει ίδιος και η δυναμική του έργου περιορίζεται. Αν και το συγκεκριμένο έργο δεν είναι εμφανώς ένα βαλς συνδεδεμένο άμεσα με την αίθουσα χορού, ο τρίσημος ρυθμός είναι μόνιμα παρών, χαλαρός και διακριτικός.