Χάιντν - Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα

Το Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα αποτελεί ένα από τα πλέον γνωστά και αγαπημένα έργα του Γιόζεφ Χάιντν και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα ελάχιστα κοντσέρτα για τρομπέτα που κατέκτησαν διαχρονική θέση στο συμφωνικό ρεπερτόριο. Ο συνθέτης το ολοκλήρωσε το 1796 , ανταποκρινόμενος στις ερμηνευτικές δυνατότητες ενός καινοτόμου οργάνου και ενός εξαιρετικού σολίστα. Το έργο γράφτηκε για τον βιεννέζο αυλικό τρομπετίστα Άντον Βάιντινγκερ , ο οποίος εκείνη την περίοδο είχε επινοήσει μια τρομπέτα με κλειδιά . Το νέο αυτό όργανο επέκτεινε σημαντικά το τονικό φάσμα της παραδοσιακής «φυσικής» τρομπέτας, επιτρέποντας την εκτέλεση χρωματικών φθόγγων με μεγαλύτερη ευχέρεια. Ο Χάιντν αξιοποίησε με ευφυή τρόπο τις νέες αυτές δυνατότητες, δημιουργώντας ένα έργο που συνδυάζει κλασική ισορροπία με τεχνική και εκφραστική πρωτοτυπία. Μέρη : Ι. Allegro Το πρώτο μέρος ακολουθεί την καθιερωμένη για την εποχή δομή, αρχίζοντας με ένα tutti της ορχήστρας, το οποίο παρουσιάζει το βασικό θεματικό υλικό. ...

Μωρίς Ραβέλ - Τσιγγάνα

Η ουγγρικής καταγωγής βιολονίστρια Jelly d'Aranyi


Το 1922 ο Ραβέλ εντυπωσιάστηκε βαθιά από την βιολιονίστρια Τζέλι ντ' Αράνι (ουγγρικής καταγωγής), όταν τον άκουσε να παίζει την τσιγγάνικη μουσική της πατρίδας του. Το ενδιαφέρον του συνθέτη για αυτό το ύφος είχε ως αποτέλεσμα αυτό το έργο για βιολί και πιάνο - και αργότερα για ορχήστρα - που συνέθεσε το 1924. Το έργο περιέχει πολλά στοιχεία τσιγγάνικης μουσικής.

Ένα μακρύ και σύνθετο σόλο τμήμα για βιολί, αρχίζει αυτή τη θαυμάσια και ασυνήθιστη ραψωδία κοντσέρτου. Το παθιασμένο παίξιμο του σολίστ μας μεταφέρει αμέσως στην παλιά Ουγγαρία. Οι ανατολίτικες κλίμακες με το παράξενο για το δυτικό αυτί άκουσμά τους, που τόσο συνάρπαζαν τον Ραβέλ, κυριαρχούν εδώ από την αρχή.

Άλλα χαρακτηριστικά είναι οι συγχορδίες του βιολιού και ένα πλήθος τεχνικών των εγχόρδων, που συναποτελούν αυτό το θαυμάσιο έργο σε ύφος κοντσέρτου.

Μια μακριά τρίλια οδηγεί στο δεύτερο μισό του έργου. Στην αρχή ακούμε την άρπα που συνδυάζει φλογερά αρπίσματα και γκλισάντι με τις τρίλιες του βιολιού. Ακούγονται κι εδώ οι εξωτικές τεχνικές των εγχόρδων. Σε κάποιο σημείο μάλιστα, ο σολίστ παίζει δοξαριές και πιτσικάτι (με το αριστερό χέρι), ταυτόχρονα.

Το δεύτερο μισό του έργου είναι πιο προσιτό, καθώς το δεξιοτεχνικό μέρος της αρχής αντικαθίσταται από απλούστερες μελωδίες για βιολί και ορχήστρα.




Σχόλια