Χάιντν - Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα

Το Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα αποτελεί ένα από τα πλέον γνωστά και αγαπημένα έργα του Γιόζεφ Χάιντν και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα ελάχιστα κοντσέρτα για τρομπέτα που κατέκτησαν διαχρονική θέση στο συμφωνικό ρεπερτόριο. Ο συνθέτης το ολοκλήρωσε το 1796 , ανταποκρινόμενος στις ερμηνευτικές δυνατότητες ενός καινοτόμου οργάνου και ενός εξαιρετικού σολίστα. Το έργο γράφτηκε για τον βιεννέζο αυλικό τρομπετίστα Άντον Βάιντινγκερ , ο οποίος εκείνη την περίοδο είχε επινοήσει μια τρομπέτα με κλειδιά . Το νέο αυτό όργανο επέκτεινε σημαντικά το τονικό φάσμα της παραδοσιακής «φυσικής» τρομπέτας, επιτρέποντας την εκτέλεση χρωματικών φθόγγων με μεγαλύτερη ευχέρεια. Ο Χάιντν αξιοποίησε με ευφυή τρόπο τις νέες αυτές δυνατότητες, δημιουργώντας ένα έργο που συνδυάζει κλασική ισορροπία με τεχνική και εκφραστική πρωτοτυπία. Μέρη : Ι. Allegro Το πρώτο μέρος ακολουθεί την καθιερωμένη για την εποχή δομή, αρχίζοντας με ένα tutti της ορχήστρας, το οποίο παρουσιάζει το βασικό θεματικό υλικό. ...

Φραντς Λιστ - εισαγωγή


Οι τεχνικές ηχογράφησης δεν είχαν δυστυχώς εφευρεθεί όταν ο Φραντς Λιστ κατακτούσε την Ευρώπη με τις συναρπαστικές πιανιστικές επιδόσεις του. Έτσι οι ταχυδακτυλουργικές του ερμηνείες απήλαυσαν μόνο το εφήμερο και εμείς περιοριζόμαστε στις γραπτές μαρτυρίες, οι οποίες τον περιγράφουν ως πιανίστα με υπερσυμβατικά δεξιοτεχνικά χαρίσματα. Τα ρεσιτάλ του ισοδυναμούσαν με παράσταση που προκαλούσε έξαλλο ενθουσιασμό και υπερβολικές εκδηλώσεις λατρείας.

Η έμφασή του στη δεξιοτεχνία και ο επί μακρόν εστιασμός της δημιουργικής του διάθεσης στις πιανιστικές συνθέσεις "επίδειξης"  μα και στις μεταγραφές - για πιάνο βεβαίως - έργων άλλων συνθετών, εμπόδισαν την άμεση αποδοχή του ως εμπνευσμένου μουσουργού.

Κανείς ωστόσο προσεκτικός παρατηρητής της εξέλιξης και ερευνητής της προσφοράς του δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις τομές τις οποίες προκάλεσε στη μουσική έκφραση της εποχής του. Τα συμφωνικά του ποιήματα εξαγγέλλουν νέες μορφές της τέχνης των ήχων, οι ενοργανώσεις του προετοιμάζουν το έδαφος για τις μουσικές εντολές των Βάγκνερ, Μάλερ, Ρίχαρντ Στράους, στις τολμηρές αρμονίες των ώριμων πιανιστικών του έργων κρυφογελά ο ιμπρεσιονισμός του Ντεμπισί.

Αγάπησε με πάθος τη μουσική ο Λιστ, όπως αγάπησε και τις γυναίκες. Η πρώτη υπήρξε το μέσον για να κατακτήσει τις δεύτερες, οι οποίες δύσκολα μπορούσαν να αντισταθούν στη γοητεία του. Δεν παρασύρθηκε όμως από τις παντός είδους επιτυχίες του. Παρέμεινες ως το τέλος της ζωής του καλοκάγαθος και γενναιόδωρος, πρόθυμος να ευεργετήσει με τις γνώσεις και τις ικανότητές του τη μουσική, μα και τους συνανθρώπους του.

(Γιώργος Β. Μονεμβασίτης)

Σχόλια