Φραντς Σούμπερτ – Σταθμοί Ζωής

Το διαμέρισμα στη Βιέννη όπου ο Σούμπερτ έζησε και εργάστηκε αδιάκοπα τα τελευταία του χρόνια, μοιραζόμενος τον χώρο με τον στενό του φίλο ποιητή Μάγερχοφερ.

Ο Φραντς Σούμπερτ έζησε μια σύντομη ζωή με εξαιρετική δημιουργική πυκνότητα. Ανάμεσα στη σχολική αίθουσα, τις φιλικές συγκεντρώσεις και τη φτώχεια της βιεννέζικης καθημερινότητας, διαμόρφωσε έναν κόσμο όπου το τραγούδι, η συμφωνία και η μουσική δωματίου απέκτησαν νέα εσωτερική διάσταση. Η αναγνώριση ήρθε κυρίως μετά τον θάνατό του· η παραγωγή του, όμως, υπήρξε αδιάκοπη και σχεδόν ανεξάντλητη.

1797

Γεννιέται στις 31 Ιανουαρίου στη Βιέννη, δωδέκατο από δεκατέσσερα παιδιά οικογένειας δασκάλου.

1808

Επιλέγεται για τη χορωδία του Αυτοκρατορικού Παρεκκλησίου της Βιέννης και φοιτά στο Αυτοκρατορικό Σχολείο, όπου έρχεται σε επαφή με τη συμφωνική παράδοση.

1812

Σπουδάζει σύνθεση κοντά στον Αντόνιο Σαλιέρι, αποκτώντας συστηματική θεωρητική κατάρτιση.

1813

Η παιδική φωνή του αλλάζει και εγκαταλείπει το σχολείο. Βοηθά τον πατέρα του στη διδασκαλία, ενώ την ίδια χρονιά συνθέτει την Πρώτη Συμφωνία του — δείγμα πρώιμης ωριμότητας.

1814

Συνθέτει το τραγούδι Gretchen am Spinnrade («Η Μαργαρίτα στο Ροδάνι»), εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή στο γερμανικό Lied.

1816

Οργανώνει την πρώτη από τις λεγόμενες «Σουμπερτιάδες», ιδιωτικές μουσικές συγκεντρώσεις φίλων που θα αποτελέσουν βασικό πυρήνα διάδοσης της μουσικής του.

1817

Γνωρίζει τον βαρύτονο Γιόχαν Μίχαελ Φογκλ. Η συνεργασία τους συμβάλλει καθοριστικά στη διάδοση των τραγουδιών του.

1818

Δίνει την πρώτη του δημόσια συναυλία, επιχειρώντας να διευρύνει το ακροατήριό του.

1822

Αρχίζει τη σύνθεση της Συμφωνίας σε Σι ελάσσονα, γνωστής ως «Ημιτελής». Την ίδια περίοδο προσβάλλεται από σύφιλη, ασθένεια που θα επηρεάσει την υγεία και την ψυχολογία του.

1825

Συνθέτει τη Συμφωνία σε Ντο μείζονα, αργότερα γνωστή ως «Μεγάλη», έργο συμφωνικής έκτασης και τόλμης.

1827

Επιλέγεται ως λαμπαδηφόρος συνοδός στην κηδεία του Μπετόβεν, του οποίου το έργο θαύμαζε βαθιά.

1828

Πεθαίνει στις 19 Νοεμβρίου στη Βιέννη, σε ηλικία 31 ετών.

__________________________

• Οι φίλοι του τον αποκαλούσαν χαϊδευτικά Schwammerl («μικρό μανιτάρι»), λόγω του χαμηλού αναστήματος και της εύσωμης σωματοδομής του — ένδειξη της οικειότητας που χαρακτήριζε τον κύκλο του.

• Όταν η «Μεγάλη» Συμφωνία σε ντο μείζονα παρουσιάστηκε το 1839 υπό τη διεύθυνση του Μέντελσον, η πρωτοτυπία της ενορχήστρωσης και η έκτασή της προκάλεσαν αρχικά αμηχανία στην ορχήστρα.

• Η πρώτη σελίδα της παρτιτούρας του τραγουδιού «Η Πέστροφα» φέρει μεγάλο λεκέ από μελάνι — αποτέλεσμα νυχτερινού ατυχήματος, όταν ο εξαντλημένος συνθέτης μπέρδεψε το δοχείο του μελανιού με το αμμοδοχείο.

• Φίλος του σημείωνε για το πρόγραμμά του: «Αν τον επισκεφτείς μέσα στη μέρα, θα σου πει: “Γεια. Πώς είσαι; Καλά.” Και θα συνεχίσει να συνθέτει μέχρι να φύγεις.»

• Στο ημερολόγιό του έγραψε: «Ο άνθρωπος είναι άθυρμα της τύχης και του πάθους — σε μερικούς χαρίζεται, ενώ άλλοι πρέπει να αγωνιστούν γι’ αυτό.»

_____________________________