Χάιντν - Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα

Το Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα αποτελεί ένα από τα πλέον γνωστά και αγαπημένα έργα του Γιόζεφ Χάιντν και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα ελάχιστα κοντσέρτα για τρομπέτα που κατέκτησαν διαχρονική θέση στο συμφωνικό ρεπερτόριο. Ο συνθέτης το ολοκλήρωσε το 1796 , ανταποκρινόμενος στις ερμηνευτικές δυνατότητες ενός καινοτόμου οργάνου και ενός εξαιρετικού σολίστα. Το έργο γράφτηκε για τον βιεννέζο αυλικό τρομπετίστα Άντον Βάιντινγκερ , ο οποίος εκείνη την περίοδο είχε επινοήσει μια τρομπέτα με κλειδιά . Το νέο αυτό όργανο επέκτεινε σημαντικά το τονικό φάσμα της παραδοσιακής «φυσικής» τρομπέτας, επιτρέποντας την εκτέλεση χρωματικών φθόγγων με μεγαλύτερη ευχέρεια. Ο Χάιντν αξιοποίησε με ευφυή τρόπο τις νέες αυτές δυνατότητες, δημιουργώντας ένα έργο που συνδυάζει κλασική ισορροπία με τεχνική και εκφραστική πρωτοτυπία. Μέρη : Ι. Allegro Το πρώτο μέρος ακολουθεί την καθιερωμένη για την εποχή δομή, αρχίζοντας με ένα tutti της ορχήστρας, το οποίο παρουσιάζει το βασικό θεματικό υλικό. ...

Τζορτζ Γκέρσουιν - εισαγωγή

Φωτογραφία προφίλ του Τζορτζ Γκέρσουιν με ένα πούρο στο στόμα.


Η μουσική διαδρομή του Τζορτζ Γκέρσουιν υπήρξε από κάθε άποψη μοναδική: Tin Pan Alley - Broadway - Hollywood - αίθουσες συναυλιών - λυρικά θέατρα. Παντού με επιτυχία ζηλευτή. Κανείς συνθέτης δεν απήλαυσε παρόμοια αναγνώριση, σε τόσους διαφορετικούς τομείς και σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Ως τραγουδοποιός ο Γκέρσουιν εμφανίστηκε στην ιστορία της αμερικάνικης μουσικής, την κατάλληλη στιγμή. Ως συνθέτης λόγιας μουσικής μπόρεσε να εξασφαλίσει την άμεση αποδοχή στη λαϊκή μουσική της γης του, χαρίζοντάς της μια έντεχνη μορφή.

Ο Γκέρσουιν είχε στη σκέψη του τους κανόνες και την τεχνική της δυτικοευρωπαϊκής μουσικής μα στην καρδιά του τις αρμονίες και τους ρυθμούς του Αμερικάνικου Νότου. Η φαντασία του τρεφόταν και θέριευε με τα ιδιώματα μιας πρωτότυπης λαϊκής μουσικής. Ήταν από τους πρώτους που κατάλαβε την οικουμενικότητα του χαρακτήρα της. Δανείστηκε από αυτήν τολμηρές αρμονίες και μια διάφανη μελαγχολία, που αντίστοιχή της μόνο στα τραγούδια του Σούμπερτ ανιχνεύεται.

Η μουσική του βρίθει από θαυμαστά σμιξίματα μελωδιών και ρυθμών. Αναπάντεχες συγχορδίες διαδέχονται η μια την άλλη με απίστευτη τονική ακρίβεια. Και οι πλέον βαθείς μουσικοί στοχασμοί του πάλλονται από την ασύγκριτη δύναμη της αλήθειας και της ανεπιτήδευτης έμπνευσης. Δεν είναι τυχαίο ότι με την όπερά του Πόργκι και Μπες προσέφερε στην ανθρωπότητα το πλέον έντεχνο από τα λαϊκά και το πλέον λαϊκό από τα έντεχνα έργα μιας μεγάλης τέχνης.


(Γιώργος Β. Μονεμβασίτης)


Σχόλια