Φέλιξ Μέντελσον - εισαγωγή

Αναθρεμμένος από γονείς που ήξεραν και μπορούσαν να εκτιμήσουν το καλό και το ωραίο και διέθεταν την ευπορία ώστε ορθά να τα καλλιεργήσουν, ο Φέλιξ Μέντελσον-Μπαρτόλντι έζησε βίον άνετο και ισορροπημένο, γεγονός το οποίο του επέτρεψε να υπηρετήσει ποικιλοτρόπως και με αφοσίωση την τέχνη της μουσικής.

Η απρόσκοπτη ζωή την οποία του εξασφάλιση οικογενειακή ευμάρεια, καθώς και η ευρεία μόρφωση την οποία απέκτησε, τον βοήθησαν να αναπτύξει ιδανικά τα καλλιτεχνικά του χαρίσματα, έτσι ώστε να αναδειχθεί σε έναν από τους πλέον δημοφιλείς μουσουργούς της εποχής του.

Εκτός από σπουδαίος συνθέτης, ήταν εξαίρετος πιανίστας, καλός βιολιστής, θαυμάσιος οργανίστας και εμπνευσμένος διευθυντής ορχήστρας. Χειριζόταν το λόγο - γραπτό και προφορικό - εξίσου καλά με τα φθογγόσημα, χωρίς να υπολείπεται και στα εργαλεία της ζωγραφικής.

Πολλές οι ευτυχισμένες συγκυρίες για το Γερμανό μουσικό που είδε τη μουσική του να κατακτά ξένους τόπους, ενώ ο ίδιος παρέμενε επιμόνως πιστός στη μουσική παράδοση της γης του. Παρά ταύτα δέχτηκε καλοπροαίρετα τις ευεργετικές επιδράσεις του φυσικού περιβάλλοντος το οποίο παρατηρούσε και καταμετρούσε με συνδυασμούς αισθήσεων στα πολυάριθμα ταξίδια του. Το αντιφέγγισμα αυτών των εικόνων είναι ευδιάκριτο σε πολλούς σταθμούς της μουσικής του πραμάτειας.

Διέθετε μεγάλη διορατικότητα, ζηλευτή αντίληψη, έμφυτη ευγένεια και ασύγκριτη παρατηρητικότητα. Μα πάνω από όλα αγάπη και πίστη για τον άνθρωπο και τη μουσική. Η ανθρωπότητα τον ευγνωμονεί όχι μόνο για το προσωπικό έργο το οποίο κατέλειπε αλλά γιατί αυτός πρώτος ανέσυρε από τη λήθη και αποκατέστησε με σεβασμό και σεμνότητα τις πολύτιμες μουσικές καταθέσεις του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, επιδεικνύοντας σπάνιο σεβασμό και πρωτόγνωρη σεμνότητα.

(Γιώργος Β. Μονεμβασίτης)