Χάιντν - Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα

Το Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα αποτελεί ένα από τα πλέον γνωστά και αγαπημένα έργα του Γιόζεφ Χάιντν και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα ελάχιστα κοντσέρτα για τρομπέτα που κατέκτησαν διαχρονική θέση στο συμφωνικό ρεπερτόριο. Ο συνθέτης το ολοκλήρωσε το 1796 , ανταποκρινόμενος στις ερμηνευτικές δυνατότητες ενός καινοτόμου οργάνου και ενός εξαιρετικού σολίστα. Το έργο γράφτηκε για τον βιεννέζο αυλικό τρομπετίστα Άντον Βάιντινγκερ , ο οποίος εκείνη την περίοδο είχε επινοήσει μια τρομπέτα με κλειδιά . Το νέο αυτό όργανο επέκτεινε σημαντικά το τονικό φάσμα της παραδοσιακής «φυσικής» τρομπέτας, επιτρέποντας την εκτέλεση χρωματικών φθόγγων με μεγαλύτερη ευχέρεια. Ο Χάιντν αξιοποίησε με ευφυή τρόπο τις νέες αυτές δυνατότητες, δημιουργώντας ένα έργο που συνδυάζει κλασική ισορροπία με τεχνική και εκφραστική πρωτοτυπία. Μέρη : Ι. Allegro Το πρώτο μέρος ακολουθεί την καθιερωμένη για την εποχή δομή, αρχίζοντας με ένα tutti της ορχήστρας, το οποίο παρουσιάζει το βασικό θεματικό υλικό. ...
0

Τζορτζ Γκέρσουιν - Τρία πρελούδια για Πιάνο

Τα Τρία Πρελούδια για Πιάνο του Γκέρσουιν αποτελούν ένα ικανοποιητικό σύνολο: δύο αρκετά σύντομα και ζωντανά μέρη σε κάθε πλευρά ενός περισσότερο εκτεταμένου, αργού κεντρικού κομματιού.

1. Allegro ben ritmato e deciso

Το πρώτο πρελούδιο, σε Σι ύφεση Μείζονα, έχει έναν εύθυμο συγκοπτόμενο ρυθμό και μια ελκυστική μελωδία, που υπαινίσσεται ρυθμούς της Λατινικής Αμερικής, όπως είναι η ρούμπα και τη στενή σχέση τους με αυτούς της τζαζ.


2. Andante con moto e poco rubato

Το μεσαίο πρελούδιο, σε ντο δίεση ελάσσονα, είναι το γνωστότερο από τα τρία. Είναι ένα ακόμη δείγμα του ιδιαίτερου τρόπου επεξεργασίας του μπλουζ από τον Γκέρσουιν, με την αργή, νωχελική μελωδία να ηχεί πάνω από έναν καμβά επαναλαμβανόμενων συγχορδιών για το αριστερό χέρι. Ένα κεντρικό τμήμα μεταβάλλει τον τρόπο από ελάσσονα σε μείζονα κι επίσης μεταφέρει τη μελωδία στο αριστερό χέρι ή γραμμή του μπάσου.


3. Allegro ben ritmato e deciso

Ο ρυθμός του τελικού πρελούδιου, σε Μι ύφεση ελάσσονα, μας γυρίζει στο ζωντανό κόσμο του χορού, του εμπνευσμένου από την τζαζ. Ο Γκέρσουιν αποκαλούσε αυτό το πρελούδιο "Ισπανικό", όμως αυτή η περιγραφή είναι ίσως παραπλανητική καθώς δεν ανταποκρίνεται στο ύφος του κομματιού.




Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου