Χάιντν - Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα

Το Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα αποτελεί ένα από τα πλέον γνωστά και αγαπημένα έργα του Γιόζεφ Χάιντν και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα ελάχιστα κοντσέρτα για τρομπέτα που κατέκτησαν διαχρονική θέση στο συμφωνικό ρεπερτόριο. Ο συνθέτης το ολοκλήρωσε το 1796 , ανταποκρινόμενος στις ερμηνευτικές δυνατότητες ενός καινοτόμου οργάνου και ενός εξαιρετικού σολίστα. Το έργο γράφτηκε για τον βιεννέζο αυλικό τρομπετίστα Άντον Βάιντινγκερ , ο οποίος εκείνη την περίοδο είχε επινοήσει μια τρομπέτα με κλειδιά . Το νέο αυτό όργανο επέκτεινε σημαντικά το τονικό φάσμα της παραδοσιακής «φυσικής» τρομπέτας, επιτρέποντας την εκτέλεση χρωματικών φθόγγων με μεγαλύτερη ευχέρεια. Ο Χάιντν αξιοποίησε με ευφυή τρόπο τις νέες αυτές δυνατότητες, δημιουργώντας ένα έργο που συνδυάζει κλασική ισορροπία με τεχνική και εκφραστική πρωτοτυπία. Μέρη : Ι. Allegro Το πρώτο μέρος ακολουθεί την καθιερωμένη για την εποχή δομή, αρχίζοντας με ένα tutti της ορχήστρας, το οποίο παρουσιάζει το βασικό θεματικό υλικό. ...
0

Ριτσερκάρε (ricercare)


Ιταλικός όρος που προέρχεται από το ρήμα ριτσερκάρε (αναζητώ), που δείχνει ένα παλιό είδος οργανικής σύνθεσης ελεύθερης μορφής, αλλά με κυρίως κοντραπουντίστικο χαρακτήρα. Ο όρος, επίσης, θα μπορούσε να θα μπορούσε να υπονοεί μια αναζήτησή κοντραπουντίστικης επεξεργασίας, αλλά αυτό είναι απλά μια υπόθεση.

Τα όργανα στα οποία αφιερώνονται κυρίως τα ριτσερκάρε είναι το λαούτο,το όργανο, το κλαβενσέν και αλλά όργανα με πλήκτρα.

Χρησιμοποιούνται ως εισαγωγικό κομμάτι το οποίο υποδήλωνε την αναζήτησή της τονικότητας του κομματιού που το ακολουθούσε.

Το ριτσερκάρε ήταν διαδεδομένο σε πολυθεματική μορφή από τον 16ο αιώνα χάρη στους Καβατσόνι, Λουτσάσκι και Μέρουλο, ενώ τη μονοθεματική μορφή την πήρε με τον Α. και Τζ. Γκαμπριέλι και προηγήθηκε έτσι της φούγκας.

Ωστόσο η μεγαλύτερη καλλιτεχνική άνθηση του ριτσερκάρε παρατηρήθηκε τον 17ο αιώνα με τον Φρεσκομπάλντι, τον οποίο ακολούθησαν οι Πολιέτι, Πασκουίνι, Κερλ και Φρόμπεργκερ.

Ο όρος χρησιμοποιήθηκε συχνά το 20ο αιώνα από τον Καζέρτα, τον Γκετίνι και τον Μαλιπιέρο.


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου