Χάιντν - Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα

Το Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα αποτελεί ένα από τα πλέον γνωστά και αγαπημένα έργα του Γιόζεφ Χάιντν και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα ελάχιστα κοντσέρτα για τρομπέτα που κατέκτησαν διαχρονική θέση στο συμφωνικό ρεπερτόριο. Ο συνθέτης το ολοκλήρωσε το 1796 , ανταποκρινόμενος στις ερμηνευτικές δυνατότητες ενός καινοτόμου οργάνου και ενός εξαιρετικού σολίστα. Το έργο γράφτηκε για τον βιεννέζο αυλικό τρομπετίστα Άντον Βάιντινγκερ , ο οποίος εκείνη την περίοδο είχε επινοήσει μια τρομπέτα με κλειδιά . Το νέο αυτό όργανο επέκτεινε σημαντικά το τονικό φάσμα της παραδοσιακής «φυσικής» τρομπέτας, επιτρέποντας την εκτέλεση χρωματικών φθόγγων με μεγαλύτερη ευχέρεια. Ο Χάιντν αξιοποίησε με ευφυή τρόπο τις νέες αυτές δυνατότητες, δημιουργώντας ένα έργο που συνδυάζει κλασική ισορροπία με τεχνική και εκφραστική πρωτοτυπία. Μέρη : Ι. Allegro Το πρώτο μέρος ακολουθεί την καθιερωμένη για την εποχή δομή, αρχίζοντας με ένα tutti της ορχήστρας, το οποίο παρουσιάζει το βασικό θεματικό υλικό. ...

Βιολί - (...με λίγα λόγια)


Από οποιονδήποτε κι αν ζητούσαμε να μας κάνει έναν κατάλογο των μουσικών οργάνων είναι βέβαιο ότι θα τοποθετούσε το βιολί στην κορυφή. Ο καθαρός τόνος του είναι οικείος σε όλους μας και η προσαρμοστικότητά του, του έχει δώσει την ηγετική θέση στην ορχήστρα.

Εκτός από τον ορχηστρικό του ρόλο, είναι το σύμβολο του ρομαντισμού στις Μεσογειακές χώρες, όπου οι βιολιστές παίζουν σερενάτες στα καφέ, στα τραπέζια των ερωτευμένων. Το βιολί είναι άλλωστε ένα όργανο που χρησιμοποιείται κατεξοχήν στους χορούς. Σχεδόν όλοι οι παραδοσιακοί δημοτικοί χοροί στηρίζονται στη συνοδεία του βιολιού. Τον μεσαίωνα, οι πλανόδιοι μουσικοί με έγχορδα όργανα αποτελούσαν συνηθισμένο θέαμα.

Στην κλασική μουσική, το βιολί είναι ένα από τα πιο εκφραστικά όργανα και χρησιμοποιείται από τους συνθέτες ώστε να ανακαλεί διαθέσεις ή να δημιουργεί εικόνες. Ένα μεγάλο φάσμα ηχητικών δυνατοτήτων μπορεί να επιτευχθεί από μία ποικιλία τεχνικών παιξίματος. Ο οικείος γλυκός ήχος επιτυγχάνεται από το απλό σύρσιμο του δοξαριού στις χορδές, που δημιουργεί μια ατμόσφαιρα ηρεμίας και γαλήνης. Μερικές φορές, ο ήχος είναι τόσο καθαρός που μοιάζει με τη σοπράνο φωνή παιδικής χορωδίας. Αντίθετα, όταν σύρεται το δοξάρι στις χορδές με απότομες, νευρικές κινήσεις, δίνει έναν τραχύ, οργισμένο ήχο και χρησιμοποιείται συνήθως για να απεικονίσει θύελλες ή βίαια συμβάντα.

Το τρέμολο που χρησιμοποιείται για τη θλιμμένη μουσική επιτυγχάνεται με το γλίστρημα των δακτύλων στις χορδές, ενώ ο σύντομος, ζωηρός ήχος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ελαφρότερη διάθεση προέρχεται από το χτύπημα των χορδών. Η τεχνική αυτή ονομάζεται pizzicato και μπορεί να δημιουργήσει την αίσθηση του χορού ή της βροχής.

Τα τελευταία χρόνια, το βιολί χρησιμοποιείται στη σύγχρονη λαϊκή μουσική και την τζαζ. Πολλοί ροκ και ποπ καλλιτέχνες εγκαταλείπουν τα συνθεσάιζερ για χάρη των ενορχηστρώσεων με βιολιά που δημιουργούν ένα απαλότερο αποτέλεσμα.


Σχόλια