Παραδοσιακές μαράκες με χαρακτηριστική μορφή κολοκύθας. Οι μαράκες, σχεδόν πάντοτε χρησιμοποιούμενες σε ζεύγος, συγκαταλέγονται στα πιο χαρακτηριστικά κρουστά όργανα της λατινοαμερικανικής μουσικής. Το απαλό, συνεχές θρόισμα και η ρυθμική τους ευκαμψία μοιάζουν να ακολουθούν —ή και να καθοδηγούν— την κίνηση των χορευτών, καθιστώντας το όργανο εξίσου οπτικό όσο και ηχητικό στοιχείο της παράστασης. Απλές στην κατασκευή αλλά ιδιαίτερα εκφραστικές στη χρήση τους, οι μαράκες αποτελούν ένα από τα πιο άμεσα παραδείγματα της στενής σχέσης ανάμεσα στον ρυθμό και την ανθρώπινη κίνηση. Η χαρακτηριστική τους παρουσία στη μουσική της Καραϊβικής, της Κούβας, της Βενεζουέλας και άλλων περιοχών της Λατινικής Αμερικής τις έχει καταστήσει σύμβολο ενός ολόκληρου μουσικού πολιτισμού. Ιστορική διαδρομή Οι πρώτες μορφές μαρακών ήταν αποξηραμένες κολοκύθες, μέσα στις οποίες οι φυσικοί σπόροι παρήγαν ήχο κατά την κίνηση. Με την πάροδο του χρόνου, οι κατασκευαστές άδειαζαν και καθάριζαν το εσωτερικό, γεμίζοντά...