Χάιντν - Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα

Το Κοντσέρτο για Τρομπέτα σε Μι ύφεση Μείζονα αποτελεί ένα από τα πλέον γνωστά και αγαπημένα έργα του Γιόζεφ Χάιντν και συγκαταλέγεται ανάμεσα στα ελάχιστα κοντσέρτα για τρομπέτα που κατέκτησαν διαχρονική θέση στο συμφωνικό ρεπερτόριο. Ο συνθέτης το ολοκλήρωσε το 1796 , ανταποκρινόμενος στις ερμηνευτικές δυνατότητες ενός καινοτόμου οργάνου και ενός εξαιρετικού σολίστα. Το έργο γράφτηκε για τον βιεννέζο αυλικό τρομπετίστα Άντον Βάιντινγκερ , ο οποίος εκείνη την περίοδο είχε επινοήσει μια τρομπέτα με κλειδιά . Το νέο αυτό όργανο επέκτεινε σημαντικά το τονικό φάσμα της παραδοσιακής «φυσικής» τρομπέτας, επιτρέποντας την εκτέλεση χρωματικών φθόγγων με μεγαλύτερη ευχέρεια. Ο Χάιντν αξιοποίησε με ευφυή τρόπο τις νέες αυτές δυνατότητες, δημιουργώντας ένα έργο που συνδυάζει κλασική ισορροπία με τεχνική και εκφραστική πρωτοτυπία. Μέρη : Ι. Allegro Το πρώτο μέρος ακολουθεί την καθιερωμένη για την εποχή δομή, αρχίζοντας με ένα tutti της ορχήστρας, το οποίο παρουσιάζει το βασικό θεματικό υλικό. ...

Κλοντ Ντεμπισί και Πιάνο

Ο Κλοντ Ντεμπισί στο πιάνο στο σπίτι του Ernest Chausson.

Ο Κλοντ Ντεμπισί υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους συνθέτες μουσικής για πιάνο. Το "Πιανοφόρτε" (απαλά-δυνατά) όπως είναι η πρωτότυπη ιταλική ονομασία του, εξελίχθηκε από το τσέμπαλο στη διάρκεια του 18ου αιώνα. Μόνο τον επόμενο αιώνα όμως μεγάλωσε σε μέγεθος, σε πλούτο και τονική δύναμη. Ο Μπετόβεν, ο Σούμαν, ο Σοπέν, ο Λιστ και ο Μπραμς έγραψαν τις καλύτερες συνθέσεις τους για αυτό.

Την εποχή του Ντεμπισί, στις αρχές δηλαδή του 20ου αιώνα, το πιάνο είχε φτάσει στην κορυφή της ανάπτυξής του. Ο Ντεμπισί εκμεταλλεύτηκε πλήρως αυτό το γεγονός, γράφοντας μουσική που αξιοποιούσε πλήρως το φάσμα του πληκτρολογίου και τη δυναμική του πιάνου (το βαθμό απαλότητας και έντασης). 

Χρησιμοποίησε επίσης με ειδικό τρόπο τα πεντάλ, δίνοντας διάρκεια σε ορισμένες νότες ή συγχορδίες την ίδια στιγμή που παίζονται άλλες, αναμειγνύοντας έτσι τους ήχους τους. Με αυτόν τον τρόπο αξιοποίησε το πιάνο έτσι όπως οι συνθέτες πριν από αυτόν δεν είχαν καν φανταστεί.

Ορισμένες από τις πιανιστικές του συνθέσεις, με ιμπρεσσιονιστικούς τίτλους όπως "Χρυσόψαρα", "Καταχνιά", "Πυροτεχνήματα", ήταν ανάμεσα στις επαναστατικότερες συνθέσεις της εποχής του. Για πολλούς άλλωστε ακροατές της εποχής εκείνης ήταν από τα πιο παράξενα έργα που είχαν ακούσει ποτέ.


Σχόλια