Η Κάρμεν μέσα από τη ματιά του Fyodor Fedorovsky — μια μορφή που αποπνέει θεατρικότητα, χρώμα και ανεξάρτητο πνεύμα. Υπάρχουν έργα που αγαπιούνται αμέσως, σχεδόν αυθόρμητα, και άλλα που χρειάζονται χρόνο για να αποκαλύψουν το πραγματικό τους βάθος. Και ύστερα υπάρχουν εκείνα τα σπάνια έργα που, όσο περνούν τα χρόνια, δεν παλιώνουν ούτε εξαντλούνται — αλλά μοιάζουν να πλησιάζουν όλο και περισσότερο κάτι βαθιά αληθινό μέσα μας. Η Κάρμεν του Ζωρζ Μπιζέ ανήκει σε αυτή την τελευταία κατηγορία. Δεν είναι μια όπερα που επιδιώκει να παρηγορήσει τον ακροατή ή να του προσφέρει έναν κόσμο όπου η τάξη τελικά αποκαθίσταται. Αντίθετα, από την πρώτη στιγμή τον εισάγει σε μια πραγματικότητα όπου τα πάθη δεν εξημερώνονται και οι επιλογές δεν αναιρούνται, αλλά οδηγούν — σχεδόν αναπόφευκτα — στις συνέπειές τους. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η μουσική δεν λειτουργεί απλώς ως συνοδεία της δράσης ούτε ως ένα αισθητικό περίβλημα της ιστορίας. Είναι ο ίδιος ο χώρος μέσα στον οποίο η δράση αποκτά μορφή και ο...