Η Βαρκαρόλα (Barcarolle) , από το ιταλικό barca («βάρκα»), αποτελεί μουσικό τύπο που συνδέεται ιστορικά με τα τραγούδια των βαρκάρηδων της Βενετίας. Στην ελληνική βιβλιογραφία απαντά και ως «λεμβωδία», όρος που αποδίδει με ακρίβεια την αρχική της λειτουργία: άσμα συνδεδεμένο με την κίνηση της λέμβου. Αρχικά επρόκειτο για λαϊκά τραγούδια που εκτελούνταν κατά τη διάρκεια της κωπηλασίας, με σκοπό να συνοδεύουν και να ρυθμίζουν τη ρυθμική ταλάντωση της βάρκας. Από αυτό το βιωματικό πλαίσιο αναδύθηκε ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα ρυθμικά και υφολογικά σχήματα της δυτικής μουσικής. Η Βενετία, με το υδάτινο τοπίο και την ιδιαίτερη ακουστική της ατμόσφαιρα, προσέδωσε στο είδος σχεδόν συμβολική διάσταση. Η εικόνα του γονδολιέρη που τραγουδά πάνω στα κανάλια μετατράπηκε σε πολιτισμικό σύμβολο και, ήδη από τον 18ο αιώνα, η βαρκαρόλα άρχισε να λειτουργεί ως ηχητική αναπαράσταση ενός τόπου και ενός τρόπου ζωής. Κατά τον 19ο αιώνα, με την άνθηση του ρομαντικού ενδιαφέροντος για το ιταλικό τοπίο, η ...